Ocena wypadkowości

Wypadkowość jest zjawiskiem niepożądanym oraz negatywnym i dlatego przy jej ocenianiu konieczna jest świadomość, że przedmiotem oceny jest stopień tej negatywności. Każda redukcja wypadkowości jest satysfakcjonująca, ale jeśli w jej wyniku nie został uzyskany poziom pełnego bezpieczeństwa, to redukcja taka oznacza zmianę dużego zła na trochę mniejsze – ale jednak zło.
Ocena wypadkowości spełnia rolę informacyjną i motywacyjną. Powinna się składać z dwóch elementów: z wyniku analizy zmian oraz rezultatu porównania własnej wypadkowości z wypadkowością innych, np. zakładów lub branż.

Analiza zmian obejmuje porównanie wypadkowości w ostatnim okresie – najczęściej roku – z wypadkowością rejestrowaną w okresach wcześniejszych. Możliwe są trzy różne wyniki takiego porównania: wzrost, spadek lub brak zmian.

 

Porównanie z innymi może dotyczyć działu, zakładu, branży i całych państw. Wartościowe są porównania działów w przedsiębiorstwie, przedsiębiorstwa z całą branżą, a także porównania międzybranżowe oraz międzynarodowe porównania branż.
Informacja o zmianach własnej wypadkowości oraz o rozbieżności między własną wypadkowością a rejestrowaną u innych umożliwia formułowanie oceniających stwierdzeń dotyczących własnej wypadkowości.
Interpretacja wartości wskaźników wypadkowości
Obliczona i oceniona wartość wskaźników wypadków stanowi bezpośrednią miarę ciężkości oraz częstości wypadków. Z wartości tych można pośrednio wnioskować o:
– poziomie i specyfice zagrożeń
– skuteczności zastosowanych metod profilaktycznych
– kompetencjach kierownictwa i dozoru w zakresie zarządzania bezpieczeństwem

SKUTKI ZAGROŻEŃ W PROCESACH PRACY
– kwalifikacjach i motywacji pracowników do wykonywania polecanych zadań w sposób bezpieczny
– sprawności zakładowego systemu bezpieczeństwa i państwowego systemu ochrony pracy.

W miarę zdobywania informacji o częstości i przyczynach wypadków staje się coraz bardziej oczywiste, że o bezpieczeństwie decydują głównie kierownictwo i dozór, a to, jakie podejmują działania, zależy od systemu ochrony pracy, tj. od systemowych rozwiązań w zakresie bezpieczeństwa w skali państwa: regulacji prawnej, nadzoru, edukacji, informacji i sposobu generowania motywacji do tworzenia bezpieczeństwa. Duża wypadkowość świadczy o wadliwej organizacji systemu bezpieczeństwa, niekompetencji i niedostatecznej motywacji do tworzenia bezpiecznych warunków i o ogólnie niskim poziomie kultury bezpieczeństwa.