Rodzaje wypadków

Wypadki zdarzają się w różnych miejscach i sytuacjach oraz podczas rozmaitych czynności. Miejsca, sytuacje i czynności oraz rodzaje obrażeń stanowią podstawę klasyfikacji wypadków. Wyróżniane są na przykład wypadki szkolne i przedszkolne, domowe, drogowe, lotnicze, morskie, sportowe itp.
Ogólnie wypadki można podzielić na zawodowe i pozazawodowe. Wypad-kami zawodowymi są zdarzenia zaistniałe w związku z wykonywaniem pracy zawodowej, natomiast do pozazawodowych wlicza się wszystkie pozostałe. Wśród wypadków zawodowych są wyróżniane wypadki: przy pracy, w drodze do pracy i z pracy, wypadki traktowane na równi z wypadkami przy pracy oraz wypadki przy wykonywaniu pracy na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia.

 


Według obowiązującej definicji (obwieszczenie ministra pracy, płac i spraw socjalnych z 5.5.1983 r.) za wypadek przy pracy uważa się nagle zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną, które nastąpiło w związku z pracą, tj. podczas wykonywania:
– zwykłych czynności lub poleceń
– czynności będących w interesie zakładu, nawet bez polecenia
– czynności wykonywanych w czasie pozostawania w dyspozycji zakładu – w drodze między siedzibą zakładu pracy a miejscem wykonywania obowiązku wynikającego ze stosunku pracy.
Główne kryteria uznania zdarzenia za wypadek, takie jak: nagłość, związek z pracą i zewnętrzność przyczyn dotyczą zdarzenia, a nie doznanego urazu. Wypadkiem w drodze do pracy i z pracy są zdarzenia doprowadzające do urazu, zaistniałe podczas najkrótszej drogi między miejscem zamieszkania pracownika a zakładem pracy.

 

Na równi z wypadkiem przy pracy są traktowane urazowe zdarzenia:
– podczas podróży służbowej, mające związek z pracą i podróżą służbową
– zaistniałe w związku ze służbą w zakładowej formacji samoobrony lub w zakładowej straży pożarnej
– powstające podczas zadań zlecanych przez działające w zakładzie organizacje.

 

Wypadkami przy realizacji umów są zdarzenia doprowadzające do obrażeń u osób nie będących pracownikami zakładu, a wykonujących pracę na rzecz zakładu na podstawie umowy agencyjnej lub umowy – zlecenia.

 

Wyróżniane są wypadki indywidualne i zbiorowe. Wypadek jest klasyfikowany jako indywidualny, jeśli w jednym wydarzeniu obrażeń doznaje jedna osoba. Wypadek zbiorowy ma miejsce wówczas, gdy w następstwie jednego wydarzenia powstają obrażenia u dwóch lub u większej liczby osób. Tworzone i publikowane w Polsce statystyki wypadków są ewidencją liczby osób poszkodowanych w wypadkach. Na użytek praktyki jest zalecane tworzenie statystyki wydarzeń z podaniem liczby osób poszkodowanych oraz przyczyn wydarzeń. Wszystkie wypadki zawodowe są różnicowane ze względu na stopień ciężkości. Wyróżniane są wypadki śmiertelne, ciężkie, tj. powodujące ciężkie uszkodzenia ciała lub ciężki rozstrój zdrowia, oraz wypadki pozostałe.

 

Za wypadek śmiertelny uznaje się zdarzenie, w wyniku którego nastąpiła śmierć osoby poszkodowanej w chwili wypadku lub w okresie 6 miesięcy od wypadku, bezpośrednio lub pośrednio wskutek obrażeń doznanych w zdarzeniu wypadkowym. Za wypadek ciężki przyjmuje się zdarzenie, w wyniku którego nastąpiła utrata: wzroku albo słuchu, mowy, zdolności płodzenia lub inne ciężkie kalectwo, nieuleczalna ciężka lub długotrwała choroba zagrażająca życiu, trwała choroba psychiczna, trwała całkowita bądź znaczna niezdolność do pracy w zawodzie albo trwale poważne zeszpecenie bądź zniekształcenie ciała (rozporządzenie Rady Ministrów z 21.4.1992 r.). W praktyce wypadki są klasyfikowane ze względu na stopień ciężkości na śmiertelne, ciężkie oraz lekkie, a o włączeniu zaistniałego obrażenia do wypadków ciężkich lub lekkich decyduje lekarz.